Στην ιστορική λεωφόρο «Avenida de Mayo», του Μπουένος Άιρες, που έχει συνδεθεί με την επανάσταση των Αργεντινών κατά των ισπανών κατακτητών το 1810, παρήλασαν για πρώτη φορά οι ομογενείς μας την περασμένη Κυριακή, με πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Αργεντινής, για να τιμήσουν την εθνική μας επέτειο της 25ης Μαρτίου. Η συγκίνηση ήταν διάχυτη με τις γαλανόλευκες να κυματίζουν στην παρέλαση, που «αγκαλιάστηκε» από το Δήμο της Αργεντινής πρωτεύουσας, επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ από το Μπουένος Άιρες ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μάριος Παναγόπουλος.

«Ήταν για εμάς μία ημέρα χαράς και εθνικής υπερηφάνειας, που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ, καθώς για πρώτη φορά στην ιστορία των ελλήνων της Αργεντινής, ίσως και σε όλη τη Λατινική Αμερική, παρελάσαμε στο κέντρο της πόλης, στην πιο ιστορική λεωφόρο για να αποτίσουμε φόρο τιμής στους ήρωες του 1821. Θέλαμε επίσης να υπενθυμίσουμε στους συμπολίτες μας ότι η Ελλάδα, που τόσο αγαπούν, έδωσε τη δική της μάχη για τη λευτεριά».

Δάκρια χαράς στα μάτια όλων των ομογενών, κάποιοι είχαν διανύσει μεγάλες αποστάσεις για να φτάσουν από διάφορες πόλεις -Κόρντομπα, Μεντόσα, Ροσάριο, Μαρ δελ Πλάτα Κομοντόρο, Ριβαντάβια κ.ά. Από τις δεκαπέντε ελληνικές κοινότητες της χώρας συγκεντρώθηκαν πάνω από 1.500 ομογενείς, μαζί και τα ελληνόπουλα από τα ελληνικά σχολεία του Μπουένος Άιρες, που με καμάρι φορούσαν τις παραδοσιακές τους στολές, κρατώντας ελληνικές σημαίες. Τους ύμνους της Αργεντινής και της Ελλάδας παιάνιζε η φημισμένη μπάντα «Regimiento Patricios», που ηγήθηκε της παρέλασης, άλλο ένα δείγμα της εκτίμησης που τρέφουν οι αρχές για τον ελληνισμό, που έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής κοινωνίας.

Η παρέλαση κατέληξε μπροστά σε μία εξέδρα στημένη δίπλα από την πλατεία De Mayo, εκεί όπου κάποτε μιλούσε στα πλήθη η Εβίτα Περόν. Τα λόγια του Δημάρχου Mauricio Macri ζέσταναν τις καρδιές όλων. Μίλησε για την τιμή που έχει να διοργανώσει το Μπουένος Άιρες, μία πόλη πολυπολιτισμική και κοσμοπολίτικη, την πρώτη παρέλαση των ελλήνων, αυτής της ξεχωριστής, όπως την χαρακτήρισε, κοινότητα. Μίλησε για τους δεσμούς φιλίας μεταξύ της Αργεντινής και της Ελλάδας, που κατέχει μία ξεχωριστή θέση και στη δική του καρδιά.

Στην εξέδρα κάθισαν τιμητικά και οι γηραιότεροι μετανάστες, που δεν πίστευαν ότι μετά από τόσες δεκαετίες γιόρταζαν επισήμως την απελευθέρωση της πατρίδας.

Χαιρετισμό απεύθυνε και ο πρέσβης της Ελλάδας Μιχάλης Χριστίδης, ενώ παραβρέθηκαν όλα τα διοικητικά συμβούλια των ελληνικών κοινοτήτων Αργεντινής, αφανείς ήρωες όπως τους αποκαλεί ο κ. Παναγόπουλος, και εκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου Ταράσιου, που απουσίαζε σε ταξίδι στο εξωτερικό.

Τις εντυπώσεις έκλεψαν οι δύο ομογενειακές χορωδίες και τα χορευτικά συγκροτήματα, όπως και οι απαγγελίες από τη Ρωμιοσύνη του Ρίτσου και δημοτικά τραγούδια για την επανάσταση του 1821. Της παρέλασης προηγήθηκε γιορτή της Ομοσπονδίας για όλη την ομογένεια, όπου την Ελλάδα έφεραν πιο κοντά στους παραβρισκόμενους οι νέοι που επιμελήθηκαν και πρόβαλαν ένα δεκαπεντάλεπτο βίντεο με τις ομορφιές της.

Επόμενη μεγάλη διοργάνωση, σε συνεργασία με και πάλη με το Δήμο του Μπουένος Άιρες που ομόφωνα πήρε απόφαση να γίνει ετήσιος θεσμός, θα είναι η Ελληνική Εβδομάδα. Ο κ. Παναγόπουλος ευελπιστεί να προλάβει η Ομοσπονδία να προετοιμαστεί για να γίνουν οι πρώτες εκδηλώσεις μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου. Η μεγάλη αγωνία του πάντως είναι η νέα γενιά, που καταβάλει και ο ίδιος, ως Μέλος του Συντονιστικού Συμβουλίου ΣΑΕ, Κεντρικής και Νοτίου Αμερικής, προσπάθειες να συσπειρωθεί, κάτι που ήδη έχει δρομολογηθεί. Άλλωστε και ο ίδιος, αν και γεννημένος στη Αργεντινή, δεν ξεχνάει και με καμάρι προβάλλει την ελληνική του καταγωγή και ειδικότερα τα Καλάβρυτα και την Σπάρτη, απ΄ όπου έφυγαν μικρά παιδιά οι γονείς του για την Αργεντινή, στις αρχές της δεκαετίας του ΄50.

Όταν τον ρωτάμε τη θα ήθελε από την Ελλάδα ο κ. Παναγόπουλος αρκείται να μας πει: «Θέλουμε μόνο την αγάπη σας και να θυμάστε ότι στην Αργεντινή, όπως σε όλη τη Λατινική Αμερική, υπάρχουν έλληνες που κάνουν ότι μπορούν για να προβάλλουν την πατρίδα μας.»

Παρουσία των Ελλήνων στην Αργεντινή

Ο αριθμός των ομογενών μας σε όλη την Αργεντινή υπολογίζεται σε περίπου 25.000, όπως μας αναφέρει ο κ. Παναγόπουλος, ωστόσο πηγές της ελληνορθόδοξης εκκλησίας ανεβάζουν τον αριθμό, μαζί με τους ελληνικής καταγωγής, σε 60.000.

Η παρουσία της ομογένειας στην Αργεντινή ανάγεται στο τέλος του 19ου, αρχές του 20ού αιώνα. Έλληνες πρωτοπάτησαν το πόδι τους στην επικράτεια, που θα αποτελούσε αργότερα την Αργεντινή, από την εποχή της ανακάλυψης της αμερικανικής ηπείρου, ως μέλη των πληρωμάτων των θαλασσοπόρων Κορτές και Πιτζάρο.

Ξεχωρίζουν τα ονόματα δύο Υδραίων ναυτικών - Νικόλαος Κολμανιάτης και Σαμουήλ Σπύρου - που αναφέρεται ότι πολέμησαν στο πλευρό του Σαν Μαρτίν στον πόλεμο για την ανεξαρτησία της Αργεντινής κατά τον 19ο αιώνα. Το όνομα του Σπύρου φέρει μία φρεγάτα του πολεμικού ναυτικού της Αργεντινής (Ara Espiru), ενώ το όνομα του Κολμανιάτη, ο οποίος έφτασε στο βαθμό του υποναυάρχου, φέρει μία πολεμική σχολή της χώρας.

Το μεταναστευτικό ρεύμα των Ελλήνων προς την Αργεντινή ενισχύθηκε την περίοδο του μεσοπολέμου και τροφοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, σύμφωνα με έρευνα του Υπουργείου Εξωτερικών. Η μετανάστευση διακόπηκε, μάλλον οριστικά, στο τέλος της δεκαετίας του 1960.