Μ’ αεροπλάνα, βαπόρια και λεωφορεία χιλιάδες Πόντιοι ορθόδοξοι χριστιανοί από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης και την Ελλάδα κατέφθασαν ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο στην Τραπεζούντα, για το ετήσιο προσκύνημα στη δική τους Ιερουσαλήμ, το μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά, που οι Τούρκοι έχουν μετατρέψει σε μουσείο.

Ταξίδεψαν δωρεάν, με τρία αεροπλάνα, δεκάδες πούλμαν και ένα επιβατηγό πλοίο, ναυλωμένα από τον πάμπλουτο ομογενή Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος για δεύτερη συνεχή χρονιά ηγείται αποστολής μεταφοράς και καθαγιασμού της εικόνας της Παναγίας στην ιστορική μονή του Πόντου.

Οι τουρκικές αρχές προέβαλαν εμπόδια, όμως το κειμήλιο σύμβολο των Ποντίων ανέβηκε στον φυσικό του θρόνο έστω και για λίγες ώρες.

Κάτι τέτοιο θα ’ταν αδιανόητο αν πίσω από την πρωτοβουλία δεν βρισκόταν ο «τσάρος» των Ποντίων και πιο πίσω από αυτόν η ρωσική ισχύς.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εικόνα της Παναγίας δεν θα περνούσε ούτε τα Δαρδανέλια, εάν κάποιος από ελληνικής πλευράς, όποιος και να ήταν αυτός, διενοείτο να την ταξιδέψει στον Πόντο, μια περιοχή που εξακολουθεί να ερεθίζει τον τουρκικό εθνικισμό.

Δύναμη και μέσα

Ομως ο «Ιβάν του Πόντου» έχει τη δύναμη και τα μέσα να το επιχειρήσει. Οι Τούρκοι τον αντιμετωπίζουν όχι ως έναν ύποπτο Γιουνάν που κουβαλάει μερικές χιλιάδες αλλόπιστους για να σκαλίσει ζητήματα που οι πρόγονοί τους έλυσαν με βίαιο τρόπο, αλλά ως τον βουλευτή της ρωσικής Δούμας, τον φίλο του Βλαντιμίρ Πούτιν, τον πλούσιο επιχειρηματία από το Ροστόβ που ενισχύει τα τουριστικά έσοδα της περιοχής.

Και γι’ αυτό, σε συνδυασμό με την πολιτική ανοχής στα θρησκευτικά θέματα που προσπαθεί να εφαρμόσει ο Ταγίπ Ερντογάν, προετοιμάζοντας την Τουρκία για την Ε.Ε., κάνουν τα στραβά μάτια στις όλο και πιο τολμηρές, για τα τουρκικά δεδομένα, εκδηλώσεις στις οποίες προβαίνουν οι ορθόδοξοι προσκυνητές.

Ο Ιβάν Σαββίδης φέρεται να έχει θέσει ως στόχο ζωής την επάνοδο του ορθόδοξου χριστιανισμού στον Πόντο, με πρώτο βήμα την καθιέρωση των προσκυνημάτων στην Παναγία Σουμελά. Γι’ αυτό ξοδεύει χρήμα και αξιοποιεί τις υψηλές γνωριμίες του στη ρωσική πολιτική και θρησκευτική ηγεσία. Δι’ ευχών του νέου Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κύριλλου - ο Οικουμενικός Πατριάρχης για λόγους ευνόητους τηρεί διακριτική στάση - αλλά και με το κατευόδιο του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ οργάνωσε και φέτος τη μεταφορά της εικόνας στη Σουμελά, με απώτερο στόχο, όπως τόνισε απευθυνόμενος στους χιλιάδες πιστούς, «την τέλεση μία φορά τον χρόνο λειτουργίας εντός της μονής, αλλά και στην Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης».

Ποιος είναι όμως ο κοντός μυστακοφόρος με την ελληνική σημαία στη γραβάτα και τη ρωσική κονκάρδα στο πέτο, στο όνομα του οποίου πίνουν νερό οι ανά τον πλανήτη Πόντιοι; Γεννημένος το 1959 στην Τσάλκα της Γεωργίας από ελληνική οικογένεια, μετακόμισε στο Ροστόβ της Ρωσίας όπου εργάστηκε ως καπνεργάτης, φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποδιευθυντή σε μεγάλο εργοστάσιο.

Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, ανέλαβε διευθυντής της καπνοβιομηχανίας και όπως πολλοί άλλοι ξύπνησε ένα πρωί πλούσιος.

Η επιχειρηματική εξέλιξή του υπήρξε ραγδαία και συνοδεύτηκε από ταχύτατη πολιτική ανέλιξη.

Εκτός από τις μετοχές του στην καπνοβιομηχανία ίδρυσε μεγάλη μονάδα αλλαντοποιίας στη νότια Ρωσία, απέκτησε την τοπική ποδοσφαιρική ομάδα του Ροστόβ, ενώ στην Ελλάδα έγινε ευρέως γνωστός όταν επιχείρησε (;) να αγοράσει τον ΠΑΟΚ.

Το άφθονο χρήμα τον έφερε κοντά στο Κρεμλίνο και πιο κοντά στον Βλαντιμίρ Πούτιν, με το κόμμα του οποίου εξελέγη βουλευτής στη Δούμα. Το 2004 εξελέγη πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων Ρωσίας και το 2006 συντονιστής του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού για τις χώρες της ΝΑ Ευρώπης.

Ηγετική φυσιογνωμία

Μολονότι δεν μιλάει την ελληνική γλώσσα, ο Ιβάν Σαββίδης αναδεικνύεται σε αδιαμφισβήτητη ηγετική φυσιογνωμία του ποντιακού ελληνισμού. Οι καχύποπτοι βέβαια τον βλέπουν ως το «μάτι» του Πούτιν στο ομογενειακό στοιχείο της Ρωσίας και όσον αφορά τον αγώνα του για την επαναλειτουργία της Παναγίας Σουμελά τον συνδέουν με την επιχείρηση ενίσχυσης της ακτινοβολίας της ρωσικής ορθοδοξίας, αλλά και της πολιτικής στην περιοχή. Ο ίδιος τα απορρίπτει όλα αυτά, ενώ τα στόματα των Ποντίων στάζουν μέλι όταν αναφέρονται στον «Ιβάν τον Τρομερό».

Πηγή: Καθημερινή