Όλοι όσοι είχαμε την ευκαιρία να την γνωρίσουμε, είμαστε μάρτυρες της βαθειάς αγάπης που η παιδαγωγός Lidia Bonet Núñez έτρεφε για την Ελλάδα, αγάπη που επέδειξε καθ ‘όλη τη ζωή της.

Αγάπη χωρίς όρια, που άφησε μια ανεξίτηλη σφραγίδα στο παλιό σχολείο του οποίου είχε αναλάβει την διεύθυνση, το Σχολείο Νο 1,
«Δημοκρατία της Ελλάδας», στο Valparaíso.

Με αφοσίωση πάσης δοκιμασίας, η καθηγήτρια Lidia με την ομάδα της, κατάφεραν να ανακαινίσουν το παμπάλαιο σχολείο, εμποτίζοντας κάθε γωνιά του με τις αξίες της Ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Έτσι, κάθε μαθητής γνώριζε και μπορούσε να εξηγήσει, με περηφάνεια, σε όποιον τον ρωτούσε, γιατί η αίθουσά του ονομάζεται “Αρχιμήδης”, “Ιπποκράτης” ή “Σωκράτης”, ή και να παρουσιάσει τις ανησυχίες του στον «Όλυμπο», όπως ονομάστηκε το γραφείο της Διευθύντριας!

Ελληνική μουσική και χοροί, - με κοστούμια ραμμένα από το πάντα πρόθυμο Κέντρο Μητέρων -, ήταν στο πρόγραμμα αυτού του με ελάχιστους οικονομικούς πόρους σχολείου, το οποίο, με την υποστήριξη της Ελληνικής Κοινότητας του Βαλπαραίζο – ιδιαίτερα κατά την προεδρία του κου Κυριάκου Βασιλάκου και αργότερα της κας Ευστρατίας Γαμβρούλη – γιόρταζε τις ελληνικές εθνικές εορτές επιβραβεύοντας τους άριστους σπουδαστές.

Σήμερα, που πια δεν είναι μαζί μας, βλέπουμε τους καρπούς αυτών των χιλιάδων σπόρων που έσπειρε στους μαθητές της κατά το διάστημα της πορείας της ως εκπαιδευτικός, μαθητές που τώρα άνδρες με σημαντικές θέσεις και συμβολή στην πρόοδο και την ανάπτυξη του Βαλπαραίζο, αναπολούν με συγκίνηση τον Ελληνικό Εθνικό Ύμνο που τραγουδούσαν, περήφανοι, με την ‘αυστηρή’ Διευθύντριά τους Lidia Bonet, την αγαπημένη μας ΔΑΣΚΑΛΑ Lidia.

Η Ελληνική Παροικία με ευγνωμοσύνη.
Βαλπαραίζο, Φεβρουάριος 2011